Արևային Երևանից բևեռային Նորիլսկ աքսորված ճարտարապետ Միքայել Մազմանյանը համարվում է 20-րդ դարի հայկական ճարտարապետության նորարարական դպրոցի հիմնադիրներից։
Ճարտարապետ Մազմանյանի և բանաստեղծի մտերմությունը սկիզբ է առել երիտասարդական, խանդավառ հեղափոխական ռոմանտիզմի տարիներին և շարունակվել մինչև 1930-ականների ստալինյան բռնաճնշումների շրջանը։
Դժվար է ասել՝ կընտրե՞ր ճարտարապետի ճանապարհը Միքայել Մազմանյանը, եթե չլիներ 1916 թվականին Անիում անցկացրած ճակատագրական ամառը և հետո հանդիպումը Թորոս Թորամանյանի հետ։
Թիֆլիսի մշակութային եռուզեռում, երբ կայսրության փլուզման ու հեղափոխության ալիքները դեռ նոր էին հասնում Անդրկովկաս, մի պատանի նկարիչ համարձակվեց կատականկարել հայ գրականության հսկային: